De rijke geschiedenis van Slavante gaat terug tot ... 1455 toen op deze prachtige plaats het klooster der 'Observanten' werd gesticht. Die naam leidde al snel tot de verbastering van het woord naar de naam zoals wij die nu gebruiken 'Slavante'. Vanaf het prille begin werd Slavante geroemd om de gastvrijheid. De paters brouwden hun eigen bier, dat bekendheid genoot in de wijde omgeving. Gasten kwamen te voet, met paard en wagen of ... over de Maas naar het klooster en lieten zich het gerstenat goed smaken. Het klooster genoot een groot voorrecht; dames mochten in de terrastuinen van het klooster wandelen, hetgeen zeker zal bijgedragen hebben tot de populariteit van Slavante.

In 1838 huurde de 'Groote Sociëteit van Maastricht' het landgoed Slavante en liet er in 1846 het huidige pand plaatsen (in die tijd ook wel 'casino' genoemd, alhoewel er nooit gegokt werd). Op de terrassen werden prachtige tuinen aangelegd en de gegoede burgerij van Maastricht maakte graag een uitstapje naar Casino Slavante om met een drankje in de hand te genieten van het prachtige uitzicht over de Maas en het Maasdal. De kleine speeltuin met het draaimolentje was bijzonder in trek bij gezinnen met kinderen en op de muziekkiosk werden regelmatig concerten verzorgd door Maastrichtse muziekgezelschappen.
De buitensociëteit kende een grote bloei en bekende personen waren er graag geziene gasten. Ook ons koningshuis bezocht het buitengoed regelmatig. Nog voordat het gebouw gereed was opende Koning Willem II de rij op 16 juni 1841. Op 10 juni 1855 werd Willem III op Slavante een déjeuner aangeboden. Zijn echtgenote Sophie werd op 27 september 1873 ontvangen en bedankte de sociëteit daags erna vanuit Aken voor de hartelijke ontvangst. Op 21 mei 1895 bezocht Koningin Emma met haar dochter prinses Wilhelmina de grotten, waarna de gasten in Slavante bloemen aangeboden kregen.
De jonge koningin Wilhelmina bezocht in 1903 Slavante opnieuw samen met haar echtgenoot Hendrik en maakte ook weer een rondleiding in de grotten. In 1925 was zij wederom te gast, nu samen met haar dochter Juliana.
In november 1922 kwam Antonius Wamsteeker op Slavante wonen, een zeer religieus man. In de jaren 30 van die eeuw liet hij een openlucht theater bouwen op het middelste terras en liet toneelgezelschappen uit Holland komen om er toneelstukken met een religieuze inslag op te voeren. Verschillende exploitanten hebben sedertdien de scepter gezwaaid op het buitengoed, met zeer wisselend succes. In 2001 kwam Slavante weer leeg te liggen en was er geen exploitatie meer. De Maastrichtenaren vreesden dat er weer een stukje nostalgie zou verdwijnen.

Echter met de heropening op 19 april 2003 door Ingrid en Cees van Stiphout is er weer een nieuwe fase ingeluid in de rijke geschiedenis van - zoals het nu genoemd wordt - 'Buitengoed Slavante'. Het prachtige - onder Monumentenzorg staande - pand en de omgeving zijn gerestaureerd en de kinderen kunnen weer rondjes draaien in 't meuleke of ravotten in de kleine speeltuin. Er zijn weer regelmatig de klanken te horen van de plaatselijke harmonie- en fanfare gezelschappen, die op de muziekkiosk concerteren. Ook vertrekken vanaf Slavante de VVV gidsen voor hun rondleidingen door de grotten van het labyrint van mergelgangen in de Sint Pietersberg.
De welvoorziene kaart van 'Buitengoed Slavante' biedt heerlijke koffiesoorten, een royaal assortiment bieren en vooral smaakvolle streekgerechten. Wij wensen u een buitengewoon plezierig verblijf toe op één van de mooiste plekjes van Maastricht.
%)